No me aburras.
Noticias frescas.
Un mensaje al oído.
Un mordisco en el cuello, o dos.
Reírse de la falta de sueño.
Pro evolution soccer 2011.
Una minifalda negra que esconde mis sueños.
Una cara larga que guarda sus enigmas.
Plan B!
Reconozco que soy afortunado y veo en el mundo un lugar en el que hay 2 protagonistas y muy buenos secundarios que ayudan a sostenerlo.
La imprevisibilidad de una mañana es algo sobre lo que pensar.
La noche es previsible por su imprevisibilidad.
¿Me entiendes cuando te digo que el motivo,tanto de los problemas como de la diversión nocturna, son esas botellas de alcohol? Y no las crítico, quiero una cerca, pero estas noches parecen un mundo aparte, ¿verdad? Y yo te espero aunque no vayas a venir, tiene más mérito.
No me toques que me follas.
Ordeno mis experiencias en forma de recuerdos en blanco y negro y río y lloro en mi cabeza.
En el frío de la noche se cuentan las historias más calientes.
Alguien llora y me dice que soy afortunado por tener lo que tengo, y sé que lo soy, pero lo indispensable se hace dispensable con el paso del tiempo y del dolor.
Te anclas en el pasado y es fácil decirte que no lo hagas pero no soy imbécil y sé que mis obvias palabras no son más que un tópico imposible en tu cabeza. Poco a poco el odio y el dolor podría ser indiferencia y calma, y eso da lugar a algo nuevo, no relacionado, no sustitutivo, algo que empezar desnuda en la arena sin nada más que vuestros seres.
Buscar el cariño o la seducción ¿quieres que te abracen o que te miren con cara de admiración? Seguro que las dos, pequeño bastardo.
Puedes hacer de algo momentáneo e insignificante un tierno momento que recordar.
Despertarte con alguien a quién no amas y no sentirte extraño por ello no tiene por qué ser algo negativo, supongo.
Y todo esto lo digo sin saber del todo de lo que hablo.
"Y qué basura de hombre, dale media oportunidad y te robará si puede, puedes ver en sus ojos que tiene un plan repugnante, espero que no estés involucrada de ninguna manera" lo dice Alex Turner, el muy hijo de puta ya ha hablado antes en sus canciones de las cosas que nos pasan y de lo que hablamos ¿verdad?
Los días buenos y malos van y vienen, yo no, bueno, sí, pero contigo.
viernes, 10 de febrero de 2012
domingo, 5 de febrero de 2012
Biblioteca 3: "Jealousy" en América, "un tipo superceloso" en España.
Cuando piensas en eso te come por dentro, te duele en el pecho y quieres llorar. Imaginas como follan, ebrios, en el calor de su cama, ella gime, probablemente más de lo que hacía contigo, o eso te imaginas porque tiendes a ponerte en lo peor.
Todo lo que hizo contigo lo había hecho antes y lo hará después.
Sudan, probablemente le esté mirando con esa expresión que creíste única y exclusiva para ti. No eras tanto. Quizás él no signifique nada para ella, pero eso lo hace más sucio y doloroso. Además, sabes que tarde o temprano habrá otro y ya sólo serás uno más.
Recuerdas su figura, su cuerpo desnudo dirigiéndose hacia tu cama, sus ojos penetrándote y su media sonrisa cautivándote, el recuerdo te mata, bien porque lo hechas de menos o bien porque ahora en el papel protagonista ya no estás tú.
En sueños aún la oyes gritar tu nombre, y luego aún se ríe mientras vivís en tu cama, y te mira de esa manera como si nada hubiese cambiado. Esos sueños deben ser la recompensa por tantas horas de insomnio.
Todo lo que hizo contigo lo había hecho antes y lo hará después.
Sudan, probablemente le esté mirando con esa expresión que creíste única y exclusiva para ti. No eras tanto. Quizás él no signifique nada para ella, pero eso lo hace más sucio y doloroso. Además, sabes que tarde o temprano habrá otro y ya sólo serás uno más.
Recuerdas su figura, su cuerpo desnudo dirigiéndose hacia tu cama, sus ojos penetrándote y su media sonrisa cautivándote, el recuerdo te mata, bien porque lo hechas de menos o bien porque ahora en el papel protagonista ya no estás tú.
En sueños aún la oyes gritar tu nombre, y luego aún se ríe mientras vivís en tu cama, y te mira de esa manera como si nada hubiese cambiado. Esos sueños deben ser la recompensa por tantas horas de insomnio.
miércoles, 1 de febrero de 2012
Biblioteca 2
Miro al vacío, hace frío y apenas se ve el final, más bien se intuye.
No le tengo miedo a las alturas pero he de reconocer que el que me tengas agarrado de la mano me tranquiliza.
Seguro que te has caído antes, eso no importa ahora.
Ni la muerte podrá matarme mientras recuerdes este momento.
Un cielo rojizo adorna el paraíso y tu rostro se funde con el fondo atenuado.
Se transparenta tu sujetador a través de la camiseta, señorita, deseo hacerla mía.
Ponte una chaqueta de cuero y unos pantalones ajustados y haz lo que deseas.
Tu mordedura me estremece. Mi mordedura te estremece.
Tus labios se humedecen. Mis labios te humedecen.
Algo tan violento y tan bonito.
Intuyo pasión en tu mirada.
No olvida ese olor tan característico de su cama.
Pruebo el sabor de tu piel sudada.
No adornes el sexo con palabras bonitas.
Las palabras bonitas decoran la vida.
La música decora la vida.
La música no decora, la música es más que eso.
El apogeo de tu locura llegará con una canción de Rock que hable de nosotros follando.
No le tengo miedo a las alturas pero he de reconocer que el que me tengas agarrado de la mano me tranquiliza.
Seguro que te has caído antes, eso no importa ahora.
Ni la muerte podrá matarme mientras recuerdes este momento.
Un cielo rojizo adorna el paraíso y tu rostro se funde con el fondo atenuado.
Se transparenta tu sujetador a través de la camiseta, señorita, deseo hacerla mía.
Ponte una chaqueta de cuero y unos pantalones ajustados y haz lo que deseas.
Tu mordedura me estremece. Mi mordedura te estremece.
Tus labios se humedecen. Mis labios te humedecen.
Algo tan violento y tan bonito.
Intuyo pasión en tu mirada.
No olvida ese olor tan característico de su cama.
Pruebo el sabor de tu piel sudada.
No adornes el sexo con palabras bonitas.
Las palabras bonitas decoran la vida.
La música decora la vida.
La música no decora, la música es más que eso.
El apogeo de tu locura llegará con una canción de Rock que hable de nosotros follando.
Biblioteca 1
El sueño me invade, se apodera de mí, me cierra los párpados con delicadeza mientras mi cerebro empieza a crear alguna fantasía para no aburrirse durante mi inconsciencia.
Es martes, pero podría ser cualquier día, últimamente no hay distinción entre estos.
Ella se toca el pelo mientras intenta memorizar conceptos que no acaban de ser interesantes.
La gente se distrae, con el móvil, el ordenador, su pelo y la otra gente. Se observan "Tú tampoco estudias" parecen decirse las miradas.
Paran la actividad, cogen sus cosas, algunas de ellas, y se marchan fuera. Fuman, hablan y ríen. Les irá fatal, o eso creen casi todos, pero no es momento de pensar en las consecuencias.
Procrastinación, qué bonita palabra para tan mal hábito.
Es martes, pero podría ser cualquier día, últimamente no hay distinción entre estos.
Ella se toca el pelo mientras intenta memorizar conceptos que no acaban de ser interesantes.
La gente se distrae, con el móvil, el ordenador, su pelo y la otra gente. Se observan "Tú tampoco estudias" parecen decirse las miradas.
Paran la actividad, cogen sus cosas, algunas de ellas, y se marchan fuera. Fuman, hablan y ríen. Les irá fatal, o eso creen casi todos, pero no es momento de pensar en las consecuencias.
Procrastinación, qué bonita palabra para tan mal hábito.
sábado, 7 de enero de 2012
Miedo en el 98
"Intenté hablar de un atardecer en una carretera, pero acabé aparcando en la cuneta, y me puse a descansar. Tengo miedo. Estuve atareado y mi cabeza iba de aquí a allí, recuerdos pasados, momentos presentes, imaginaciones futuras. Tengo miedo. No me asustas tú, y sí, según como lo mire sí, pero me calmas, en realidad. Me asusta todo, y yo, sobretodo. Pero como te dije aquel Mayo del 92, quiero decirte que te subas a mi espalda cuando quiera comerme el mundo, y quiero decirte que tengo miedo cuando mi cabeza piense demasiado en lo imprevisible de lo humano. Hace mucho que me conozco, y mucho que nos conocemos, y tú sabes que es inevitable, el tener días malos, o incluso el generártelos tú mismo a veces. Me enviabas esa canción, o me la cantabas y los temores parecían descansar. Me preguntaba, y me pregunto, "¿estaré a la altura?". Son momentos, buenos y malos, que vienen y van, y aprendes, yo aprendo, y valoro. No lo digo yo, lo dice Alex Turner "Si tienes una lección que enseñarme estoy escuchando, preparado para aprender". Quizás nunca había tenido tanto miedo, pero a la vez nunca me había sentido tan decidido a enfrentarme a él, no hablo de este momento, hablo de nuestras vidas. No sé si me entiendes, creo que sí, a veces lo haces mejor que yo mismo. Yo creo que decir tengo miedo es la clave de esto.Me marcho a dormir que mañana quiero ver salir el sol."
Ernest Sebilie
Nice
1998
Ernest Sebilie
Nice
1998
jueves, 5 de enero de 2012
Carretera
Obro els ulls, m'havia quedat adormit, i no es estrany, tinc tendència a fer-ho. Potser han sigut 10 minuts, tu segueixes conduint, seria un problema si no ho fessis. El paisatge i la música són gairebé els mateixos que quan m'he adormit. El sol comença a marxar darrera nostre. Molts cops m'has portat a casa, però ara no ho fas, no cal, de totes maneres, ja em sento a casa. La teva mirada es desvia de la carretera per centrar-se en mi i un mig somriure se't dibuixa a la boca, "què?" et pregunto, "ja no dorms?" preguntes tu, no cal contestar, l'expressió de la meva cara diu "és evident".
"The sun the trees" és la cançó perfecte per viatjar en cotxe. Mentre ens apropem enlloc em centro en el paisatge que ens envolta aprofitant els últims raigs de llum. T'ofereixo aigua, però no en vols, vols contar-me alguna anècdota que has viscut en aquestes terres, jo mai hi havia estat aquí, però sincerament l'anècdota queda en un segon pla, jo me fixo en com surten les paraules de la teva boca, a vegades ignorant el seu significat. M'agrada com contes les coses.
Quan veiem un hostal en un petit poble i decidim que es l'idoni per passar la nit ja és ben fosc, "dubto que ens donin menjar" et dic, espero que em sorprenguis amb uns entrepans que havies preparat pel teu compte però sé que és improbable. "No comencis, ja farem cap" contestes confirmant els meus temors.
"The sun the trees" és la cançó perfecte per viatjar en cotxe. Mentre ens apropem enlloc em centro en el paisatge que ens envolta aprofitant els últims raigs de llum. T'ofereixo aigua, però no en vols, vols contar-me alguna anècdota que has viscut en aquestes terres, jo mai hi havia estat aquí, però sincerament l'anècdota queda en un segon pla, jo me fixo en com surten les paraules de la teva boca, a vegades ignorant el seu significat. M'agrada com contes les coses.
Quan veiem un hostal en un petit poble i decidim que es l'idoni per passar la nit ja és ben fosc, "dubto que ens donin menjar" et dic, espero que em sorprenguis amb uns entrepans que havies preparat pel teu compte però sé que és improbable. "No comencis, ja farem cap" contestes confirmant els meus temors.
martes, 3 de enero de 2012
Culebrón insoportable
¡PUM! Luces, confeti, amor.
-Si te digo ven tú vienes y por eso te digo ven.
+No me hables con palabras dulces sé que eres amargo.
-Soy ácido como el limón.
+Tienes tendencia a la autocompasión.
-¿Eso es malo?
+Es patético, eres deprimente.
-¿Estás aquí para sentirte mejor contigo?
+Estoy aquí porque me has dicho ven
-Vete
+Adiós
¡PAM! Apagón.
+¿Cómo estás?
-Mal
+Te quiero
-¿Qué? ¿por qué...? ¿qué coño pasa contigo?
+Eso
-Me lo dices porque estoy mal, no quiero tu compasión me basta con la mía
+Eres imbécil, joder ¿cuánto tiempo llevas deseando oírlo? eres imbécil
-No quiero que lo digas porque crees que me hará ilusión
+Te lo digo porque yo también estoy mal, puto egocéntrico
-¿Qué te pasa?
+¿Te importa?
-Sí
¡AAAAH!
+Fóllame
-Cállate
+Joder!
-Me alegro de que no te importe marcharte pero yo no puedo pensar en otra cosa
+Sí que me importa, quiero compensar el dolor con placer
-El plan es no volver, tú plan
+Sí
-Esto es una mierda...sé que no, sé que debes hacerlo, y que es lo mejor y todo, pero te echaré de menos.
+Ven, abrázame
-Es jodidamente incomodo que yo llore y tú no.
+Me cuesta, ya lo sabes
-Lo sé
ADIÓS
+Sólo te pido dos cosas, no vengas, jamás, y no me pidas que venga.
-Vale
+¿Serás capaz?
-Sí
+Disfruta de nuestra muerte, mañana naceremos otra vez
-Tardaré un poco más en volver a nacer
+Mejor aún, así lo harás con más energía
-Mátame ya
+Suerte
-Sí, suerte
-Si te digo ven tú vienes y por eso te digo ven.
+No me hables con palabras dulces sé que eres amargo.
-Soy ácido como el limón.
+Tienes tendencia a la autocompasión.
-¿Eso es malo?
+Es patético, eres deprimente.
-¿Estás aquí para sentirte mejor contigo?
+Estoy aquí porque me has dicho ven
-Vete
+Adiós
¡PAM! Apagón.
+¿Cómo estás?
-Mal
+Te quiero
-¿Qué? ¿por qué...? ¿qué coño pasa contigo?
+Eso
-Me lo dices porque estoy mal, no quiero tu compasión me basta con la mía
+Eres imbécil, joder ¿cuánto tiempo llevas deseando oírlo? eres imbécil
-No quiero que lo digas porque crees que me hará ilusión
+Te lo digo porque yo también estoy mal, puto egocéntrico
-¿Qué te pasa?
+¿Te importa?
-Sí
¡AAAAH!
+Fóllame
-Cállate
+Joder!
-Me alegro de que no te importe marcharte pero yo no puedo pensar en otra cosa
+Sí que me importa, quiero compensar el dolor con placer
-El plan es no volver, tú plan
+Sí
-Esto es una mierda...sé que no, sé que debes hacerlo, y que es lo mejor y todo, pero te echaré de menos.
+Ven, abrázame
-Es jodidamente incomodo que yo llore y tú no.
+Me cuesta, ya lo sabes
-Lo sé
ADIÓS
+Sólo te pido dos cosas, no vengas, jamás, y no me pidas que venga.
-Vale
+¿Serás capaz?
-Sí
+Disfruta de nuestra muerte, mañana naceremos otra vez
-Tardaré un poco más en volver a nacer
+Mejor aún, así lo harás con más energía
-Mátame ya
+Suerte
-Sí, suerte
Suscribirse a:
Entradas (Atom)